9788889602423_0_0_300_75

Ambé la situacion presenta en Italia, e en França, fau retorn sus un article vièlh, Lo chaple d’Aigas Mòrtas, publicat sus la paja « Mesclum » de La Marseillaise, en mai 2009 :

« Lo chaple d'Aigas Mòrtas

Infinito edizioni, a Ròma, vèn de tornar publicar lo tras qu’interessant obratge de Enzo Barnabà, Morte agli italiani ! Il massacro di Aigues Mortes, 1893 (2008).
Aquest avost de 1893, drapèus francés e drapèus roges en tèsta, de trabalhadors dei Salinas ataqueron de trabalhadors italians, « que venián levar lo pan dei francés ». Mai de detz mòrts, de desenaus de nafrats.
Coma o ditz lo prefaci, es mai que benvenguda aquesta publicacion, dins una Italia rosigada per lei demònis de la xenofobia e dau racisme.
E, de segur, quora lo libre vendrà revirat en francés, serà mai que benvengut dins nòstre païs, rosigat tanben. [2]
Un fach que pòt encara mai pivelar leis occitanistas es que la grand part d’aquesteis Italians, « Piémontais » per la pressa dau temps, èron d’Occitans occitanofònes dei Valadas, que siguèron chaplats per de trabalhadors occitans, occitanofònes tanben.  L’estrangier èra son fraire.
Ansin va la vida, dins un monde onte lei Cataus laissan, per son gròs porfiech, lei paures s’entretuar.

Renat Merle »

[1] En provençau, « estrangier : étranger à la localité, à la communauté. « forestier » : d’un autre pays.
[2] En 2010 siguèt publicat, en cò de Fayard, l’obratge de Gérard Noiriel, Le massacre des Italiens, Aigues-Mortes, 18 août 1893.

Apondi una informacion mieuna (en francés) pareissuda tanben amb aqueste article :
A_propos_de_l_affaire_d_Aigues

 

220px-Tuerie_d'Aigues-Mortes_en_1893