Capture d’écran 2015-05-24 à 18

Vèni de legir sus la gaseta occitana d’informacion Jornalet dos articles que tòcan a l’avenir de nòstra lenga, a partir d’un constat : un fube de vielhs que retròban la lenga de sei gents, que l’an ignorada tota sa vida : nostalgia que lei joines se ne’n garçan.

http://www.jornalet.com/nova/5176/un-vilatjon-quilhat-sus-un-rocas

http://opinion.jornalet.com/lo-repotegaire/blog/1403/ma-lenga-de-casa-es-la-sola-que-valga

Anatz li veire, meme se lo promier te fa vomir de veire un occitanista pur e dur, que ti fa la leiçon e qu’escupis sus un paure ensenhaire que vèn de defuntar ; aguetz pas paur, lo segond es d’una autra qualitat e d’una autra dignitat.

Pausan toei dos, cadun de son biais, lo problèma dei lendemans de nòstra lenga, e deis òbras necessaris. Es un debat indispensable.