Òc,  va sabi, quora l’aurà plus de locutors « naturaus » de l’occitan, serem plus enfangats dins lei localismes (vèni de ne’n sortir dos : "va", "l' "), lei dialectalismes, la lenga dau breç e la nostalgia de la mameta, e patin cofin ; ai francofònes naturaus, li donarem LO diccionari, LA gramatica, e fai tirar… Es ce que d'unei pensan.

Ma fe... Non, me retròbi puslèu dins lo vejaire ferme e nuançat (non, aguetz pas paur, lèqui pas) de l'amic Felip Martèl : 

http://opinion.jornalet.com/felco/blog/624/la-lei-la-lei...amb-aquo-se-parlessiam-daure